Ég hef bara aldrei verið neitt spes hrifinn af páfagaukalestri, fullt af blaðsíðum fullar af einhverju stöffi sem maður þarf að muna, einhvernveginn alltaf verið meira fyrir að sitja og reikna, forrita eða eitthvað í þá veruna þar sem maður þarf að vita og kunna það sem maður er að gera en ekki bara muna akkúrat á prófinu og verið búinn að gleyma því sömu mínútu og ég stíg útúr prófstofunni... En... Þessi áfangai sem ég er sumsé að fara í próf í á mánudaginn, Software Engineering, er sumsé svona páfagaukalestraáfangi, búinn að vera alla önnina að reyna að lesa allt sem maður á að vera búinn að lesa, já og gert það, en er þvímiður ekki alveg gerður fyrir það að sitja kjurr og lesa og því einbeitingin oft einhverstaðar í Ástralíu á meðan ég og bókin erum hérna í Svíþjóðinni og þar af leiðandi er að lesa og muna ekki alveg að haldast í hendur í þessu blaðsíðnaflóði... Hinsvegar núna (basicly framhaldið af þessu "En..." sem ég skellti inn hérna áðann) að þegar ég er búinn að reyna að taka eitthvað samann gömul próf og svona stöff sem ég held og vona að sé eitthvað mikilvægara en allt hitt sem finnst í þessari blessuðu bók að þá finnst mér þetta bara vera alveg ágætt, sennilega þá vegna þess að mér finnst þetta eitthvað aðeins áhugaverðara en Saga 103 í fjölbrautinni þar sem maður þarf að troða alveg böns af óáhugaverðu shitti í hausinn á sér, fagna þessu með kaffibolla.. Átti svo líka bara alveg ágætisæfingu í morgun, átti að vera 6x(~300m) brekkusprettir með 6-7mín hvíld og keyrði alveg gífurlega vel á fyrstu 5 en svo þann 6:a eins og heimsins mesti ræfill og var basicly jafn ferskur eftir hann eins og annann sprettinn þannig að þá var bara farið í fýlu við sjálfann sig, rölt niður brekkuna, stytt hvíldina í 4mín og negld upp kvikindið aftur, 5sek hraðari en sá sjötti og muuuuun meiri sýra, fór því bara sáttur heim í dag :)